حکم تخریب برای آرمان های انقلاب

admin آبان ۲۰, ۱۳۹۷ ۰
حکم تخریب برای آرمان های انقلاب

+ شما معتقدید تعدادی از ساکنان ده‌ونک ذی‌حق هستند؛ پس چرا حکم دادگاه مبنی بر اجازه‌ی تخریب همه‌ی خانه‌ها را قبول کردید؟
– ما نمی توانیم برخلاف قانون حرفی بزنیم.
+ پس چگونه می شود که عده ای را ذی‌حق بدانید و هم‌زمان حکمی که علیه آن‌ها صادر شده را هم قانونی بدانید؟ چگونه هم ذیحق‌اند، هم غیرقانونی؟
– این یعنی باید روند قانونی‌اش طی شود و به حق‌شان برسند.
+ شما از دادگاه اجازه ی تخریب این خانه ها را دارید! چه تضمینی وجود دارد که همین فردا این خانه‌ها را تخریب نکنید؟ کما این که تا به حال دو خانه را تخریب کرده‌اید.
– رییس دانشگاه تصمیمش بر این است که مِن بعد تا روشن شدن تکلیف خانه‌های ذی‌حقان خانه ای را تخریب نکنند و آن‌هایی هم که تخریب شده‌اند ذی‌حق نبوده‌اند.
+ خب پس همین الان یک برگه بنویسید و در آن ضمانت بدهید که دیگر خانه ای را تخریب نمی‌کنید و منتشر کنید.
– من نمی‌توانم این کار را بکنم چون اگر پس فردا من سرِ کار نبودم…

این جملات، مکالمه ی یکی از حاضران در جلسه‌ی خصوصی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران با نماینده‌ی حقوقی دانشگاه الزهرا است.

طبق آن چه در جلسه‌ی مناظره نمایندگان حقوقی دانشگاه الزهرا با وکیل پیگیر پرونده‌ی ساکنین ده‌ونک گذشت و محتوای جلسه نیز در فضای مجازی منتشر شد، مورد قبول هر دو طرف بود که این املاک، خانه‌هایی سازمانی بوده و باید از سال ۶۰ به ساکنان آن‌ها واگذار و در ازای این واگذاری پولی از آنان گرفته می‌شد.
اکنون بیش از ۳۰ سال است که با این ساکنان برخورد مالکانه صورت گرفته، به نام ایشان قبض آب و برق صادر شده است و ساکنان الزامی نمی‌دیدند برای گرفتن سند -با توجه به هزیته‌ی گزافی که دارد-  اقدام کنند. در تمام این سال‌ها دولت هیچ اقدام جدی برای گرفتن پول و واگذاری این املاک انجام نداده است حال چه شده است که بعد از گذشت ده‌ها سال به فکر بیرون انداختن این خانواده‌ها و ساکنان قدیمی افتاده اید؟ آن زمان که این منطقه دِهی دور افتاده بود چرا نیامدید و این املاک‌ را بگیرید؟ اگر از همان زمانی که این زمین‌ها در اختیار دولت قرار گرفته بود، به جای پاس‌کاری و واگذاری این املاک به یک‌دیگر، اقدامی جدی برای واگذاری قانونی این املاک به ساکنان می کردید، حالا دیگر مجبور نبودید اشک پیرزن ده‌ونکی را ببینید و شاهد اضطراب و هراس هرشب خانواده‌های ده‌ونکی باشید و بیماری و سکته و فوت ساکنین ده‌ونک را زیر این فشارها نظاره کنید.
می‌توانید کار خود را با پیداکردن خیّر و قول خانه‌دار شدن در جایی دیگر و با بهانه‌های ساخت کتابخانه و خوابگاه برای دانشجویان توجیه کنید اما حق ندارید بر سر کسی منّت بگذارید؛ مستضعفان ولی نعمتان این انقلاب‌اند و نیازی به ترحّم و صدقه‌ی کسی ندارند. شما که خود را نمانده‌ی حقوقی دولت می‌دانید، باید خوب بدانید که طبق قانون اساسی حق آن‌ها است که خانه داشته باشند و وظیفه‌ی دولت است که برای آن‌ها مسکن تهیه کند.

(در اصل سی و یکم قانون اساسی با تاکید بر این‌که داشتن‏ مسکن‏ متناسب‏ با نیاز، حق‏ هر فرد و خانواده‏ ایرانی‏ است، دولت‏ را موظف کرده‏ با رعایت‏ اولویت‏ برای‏ آن‌ها که‏ نیازمندترند به‏ ویژه روستانشینان‏ و کارگران‏ زمینه‏ اجرای‏ این‏ اصل‏ را فراهم‏ کند.)

فرستادن دیدگاه »

What is 4 + 5 ?
Please leave these two fields as-is:
IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)