ظلم قانونی

admin شهریور ۲۹, ۱۳۹۰ ۰
ظلم قانونی

ماجرا از سال ۸۴ شروع می‌شود زمانی که دولت خاتمی لایحه‌ای تحت عنوان دانشجوی پولی را به مجلس برد. بحث برانگیزترین قسمت این لایحه جذب دانشجو در دانشگاه های دولتی نظیر صنعتی شریف ، امیرکبیر ، علم و صنعت و ….. بدون آزمون ورودی و صرفاً با پرداخت هزینه‌هایی هنگفت بود، البته این دوره‌ها به صورت مشترک با دانشگاه‌های خارج از کشور پذیرش دانشجو می‌کردند. که در آن مقطع با اعتراض شدید دانشجویان مواجه شد. و از تصویب آن جلوگیری به عمل آمد. اما این پایان ماجرا نبود و سال قبل بار دیگر لایحه دانشجوی پولی توسط دولت احمدی نژاد به مجلس فرستاده شد. بر اساس این لایحه دانشگاه‌های دولتی می‌توانند خارج از کنکور سراسری و فقط با معیار پول، دانشجو در هر رشته‌ای جذب نمایند. این بار نیز دانشجویان مراتب اعتراض خود را نسبت به لایحه مذکور اعلام داشتند. اما متاسفانه این لایحه در مجلس تصویب شد و شورای نگهبان نیز آن را مخالف با شرع و قانون اساسی ندانست.

ایرادات اساسی به این لایحه وارد است از جمله :

۱-این طرح امکان بیشتری برای اقشار ثروتمند در مقابل اقشار مستضعف، برای ورود به دانشگاه ایجاد می‌کند. یعنی صاحبان ثروت به راحتی می‌توانند فرزندان خود را به دانشگاه‌های دولتی بفرستند.

۲- آنچه ما از سایر آزادسازی‌های اقتصادی در بلند مدت دیده‌ایم، بین دانشگاه پولی و دانشگاه معمولی، این دانشگاه پولی است که امکانات آموزشی و پژوهشی را به خود جذب می‌کند. برای بیشتر متوجه شدن این موضوع می‌توان سری به بانک‌های خصوصی زد. این بانک‌ها تسهیلات بسیاری بهتری را برای مشتریان فراهم می‌کنند و بسیار جلوتر از بانک‌ها دولتی هستند. البته نباید بانک و دانشگاه را یکی دانست.

۳-با توجه به وجود انواع دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی اعم از دانشگاه آزاد،‌ دانشگاه پیام نور و غیر انتفاعی، که با دریافت شهریه خدمات آموزشی ارایه می‌دهند دیگر لزومی در پولی کردن دانشگاه های دولتی موجود دیده نمی شود.

۴-دانشجویان پولی شهریه‌های گزافی برای درس خواندن در دانشگاه‌های معتبر دولتی می‌پردازند که طبق شنیده‌ها شهریه دوره دکتری آنها در حدود پنجاه میلیون تومان است و این خود ماهیت جامعه هدف این طرح را مشخص می کند. کسانی که توانایی پرداخت مبلغی به این گزافی را دارند فرهنگ خاص خود را نیز به همراه خود وارد دانشگاه می‌کنند. فرهنگ اشرافی و غربی و -به طور کلی فرهنگ بالا شهری- بسیاری از ناهنجارهای دیگر اجتماعی که برای این طبقه خاص هنجار است، در پی ورود این گونه افراد به دانشگاه‌های دولتی، یک نوع الگوسازی صورت می‌گیرد و فضای فرهنگی دانشگاه را به سمت فرهنگ اشرافیتی جهت می‌گیرد.

۵-کمتر کسی است که منکر وجود استعدادهای ناب در خانواده‌های کم بضاعت و بی بضاعت باشد. دانشجویانی که از این خانواده‌ها با تمام سختی‌ها در کنکور قبول شده و با هزاران امید و آرزو به دانشگاه می‌آیند حال باید با رقیبانی با کیسه‌های پر از پول رقابت کنند کسانی که تا دیروز با پول‌هایشان در پشت درب‌های کنکور با آنها رقابت می‌کردند اکنون به مدد قانون یک قدم جلوتر آمده و به پشت درب های دانشگاه رسیده‌اند و اینک علم آنان است که در برابر پول ثروتمندان به فروش می‌رسد. تا قبل از این یک راه برای اینان باز بود تا بتوانند استعدادهای خود را شکوفا کنند اما اکنون آن یک راه نیز در حال بسته شدن است درس خواندن دیگر فایده‌ای ندارد چون دانشگاه جای کسانی است که توانایی پرداخت هزینه تحصیل‌شان را داشته باشند. بدین طریق اصل شایسته سالاری به سرمایه سالاری تبدیل می‌شود و این همان منطق کاپیتالیسم است.

سرمقاله نشریه خیزش هفته شماره ۲۲

احسان سالاری

فرستادن دیدگاه »

What is 15 + 12 ?
Please leave these two fields as-is:
IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)